10 mrt

HET ALTERNATIEVE SPROOKJE OVER OPSTELTEN EN TEEVEN

IMG_0779Met verbijstering zag ik gisteravond hoe het sprookje van Ivo Opstelten en Fred Teeven slecht voor hen afliep, met de aankondiging van hun beider ontslag. Een hoogoplopend debat over een omstreden deal die Fred Teeven in 2001 – in de functie van Officier van Justitie – maakte met drugscrimineel Cees H. vormde hiervoor de aanleiding. Waar het debat zich in het begin nog vooral richtte op de hoogte van het bedrag dat gemoeid was met deze deal, verschoof het accent later naar het verkeerd informeren van de Kamer door Opstelten.

Het sprookje had ook heel mooi af kunnen lopen. Door op een paar cruciale momenten in het verhaal een ander pad te hebben ingeslagen. Fantaseer je met me mee?

Stel je voor dat we gewoon een goede probleemanalyse hadden gemaakt… En ons niet alleen maar druk zouden hebben gemaakt over de hoogte van het bedrag dat aan Cees H. is betaald. Dat bedrag klinkt natuurlijk hoog en vormt daarmee een gemakkelijke krantenkop voor media en oppositie. Feit is dat het bedrag zonder context niet zoveel zegt. Misschien was de opbrengst van deze ‘investering’ wel vele malen hoger. Maar dat weten we niet, omdat we ons daarin niet verdiept hebben.

Stel je voor dat we zouden leren van de dingen die we gisteren deden, om de dag van morgen beter te maken… Dan zou Opstelten misschien al veel eerder openheid van zaken durven hebben geven. Dan zouden Kamer en Kabinet vandaag niet een volledige dag bezig zijn geweest met een destructief en terugkijkend debat. Dan zouden we in alle openheid een dialoog hebben gevoerd over hoe we in de toekomst met deals met criminelen om willen gaan en hoe we de transparantie tussen het ambtelijk apparaat en de minister kunnen verbeteren. Teeven en Opstelten zouden niet afgebrand zijn. Zij zouden zich daarentegen gesterkt voelen, doordat ze hadden geleerd van het verleden en het vertrouwen van hun omgeving hadden gekregen. Zij zouden hun taak als minister in de toekomst misschien wel beter dan ooit uit kunnen voeren, verrijkt met waardevolle ervaring.

Stel je voor dat de regering en de Tweede Kamer hun klantbelang (ofwel het belang van Het Nederlandse volk) écht centraal zouden hebben gezet… Dan zouden de oppositie en de media niet hun stinkende best hebben gedaan om Teeven, Opstelten en nu zelfs Rutten te beschadigen. Dat is namelijk verkiezingsbelang. Ze hadden die energie anders aan kunnen wenden, om het klantbelang te dienen. Door samen naar oplossingen te zoeken. Door de tijd van het debat vandaag te besteden aan de échte uitdagingen waar ons land voor staat. En stel dat Opstelten en Teeven alsnog waren opgestapt, dan had de oppositie meegedacht over een oplossing voor de twee vacante ministersposten. En zou minister Blok, die respect verdient omdat hij beide posten tijdelijk waarneemt naast zijn eigen portfeuille, gewoon zijn uitdagende taak kunnen uitvoeren, zonder dat de oppositie direct de poten onder zijn stoel vandaan zaagt.

Stel je voor dat vertrouwen in een ander het leidende principe zou zijn geweest… Dan zouden kabinet en oppositie vandaag een heel mooi voorbeeld hebben geschetst voor de Nederlandse bevolking over hoe we met elkaar kunnen samenleven en samenwerken. Over hoe ieder mens recht heeft om fouten te maken en daarvan te leren. En over hoe we elkaar kunnen helpen morgen een stap verder te zijn dan vandaag.

Toch jammer dat het sprookje van Opstelten en Teeven zo slecht is afgelopen. Begrijp me goed: dit alternatieve sprookje is op geen enkele wijze bedoeld als politiek statement. Het is slechts bedoeld als metafoor. Het gaat me niet eens om de mensen in dit sprookje, maar wel om de wijze waarop de hoofdrolspelers in dit sprookje (ministers, Tweede Kamer en media) met elkaar in een systeem gevangen zitten. Een systeem van belemmerende overtuigingen. Een systeem van zo snel mogelijk de schuldigen aanwijzen, een systeem van fouten ontkennen, een systeem van wantrouwen in elkaar.

In mijn werk als teamcoach zie ik in organisaties vaak sprookjes die niet zo’n goede afloop hebben. In veel van die sprookjes houden mensen vast aan dezelfde belemmerende overtuigingen als die in het sprookje van Teeven en Opstelten. Het vergt lef om die cirkel te doorbreken. Lef om door een andere bril te kijken en te reflecteren. Lef om af te wijken van het gebaande pad! Ik gun de wereld veel meer mooie sprookjes, waarin mensen constructief en vol vertrouwen met elkaar samenwerken en daarmee hun klanten centraal zetten!

Wil jij ook dat het sprookje van jouw organisatie mooi afloopt? Ik denk graag met je mee hoe je dat voor elkaar krijgt. Neem gerust contact met me op!

Wat vind je van deze blog? Het zou leuk zijn als je een reactie achterlaat. En natuurlijk stel ik het op prijs als je deze blog met jouw eigen netwerk deelt:

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *